Ród Szaniawskich

Start / Début Up / Retour Drzewo Szaniawskich

 

Jak powiększyć fotografię czy rysunek? Kliknij tutaj

Jestem synem Marii z Szaniawskich Serdakowskiej. Szaniawscy to bardzo stary ród szlachecki wywodzący się z okolic Łukowa na Podlasiu i pieczętujący się herbem Junosza. Opis korzeni rodu znajduje się na stronie: Drzewo Szaniawskich, a najbliższa mi jego gałąź opisana jest na stronie: Gałąź Stanisława.

Od kilku lat prowadzę poszukiwania dokumentów i innych przekazów dotyczących historii rodu. Rezultaty tych poszukiwań będą systematycznie publikowane na nowych stronach, których adres zakomunikuję kiedy się ukażą. Tam też ukaże się, będące w opracowaniu, drzewo genealogiczne naszej gałęzi, które pozwoli na precyzyjne usytuowanie w czasie i przestrzeni opisywanych wydarzeń w których czynny udział brał jakiś Szaniawski, czy Szaniawska. Będą również prezentowane portrety znakomitych członków rodu, którzy zasłużyli się w sposób wyjątkowy dla Polski i Polaków. Na początek zapraszam do lektury opisu rodzinnej tragedii, która zdarzyła się w roku 1918-tym, na kilka miesięcy przed uzyskaniem przez Polskę Niepodległości.       

Podróże geodety    Początek strony

horizontal rule

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Junosza Herb: W polu czerwonym baran biały, rogaty, na zielonej murawie w prawą stojący, po boki we krwi zbroczony; w Hełmie nad Koroną trzy albo pięć piór strusich; w innych pół takiegoż barana z chorągiewką od prawey nogi do góry nad barana wzniesioną, z boku barana krew sączy się w kielich kościelny. Inni mają barana bez rogów; inni go mieszczą w krzaku różanym; inni dodają strzałę rozdartą i pół podkowy, o czym niedokładny taki opis czytam przy Domie Uszackich u Niesieckiego w tomie IV, na karcie 442. Do Polski z Włoch przybył początkowie, za panowania Bolesława V, około roku 1230. Zobacz źródło    Początek strony

Familia Szaniawskich: używa li tylko herbu Junosza, lecz z rozlicznemi odmianami, tak co do kształtu baranka (z rogami, bez rogów, z podniesioną prawą nogą przednią, z raną w piersiach, z której się krew sąszy do kielicha), jako też i godeł ponad hełmem. Zobacz źródło    Początek strony

O Klejnocie Junosza alias Baran: O którym Długosz powiada, że jest w Polsce nabyty, albo z pierwszym panem tu zaniesion; używali przodkowie białego w polu czerwonym. Niektórzy to powiadają, że przyniesion z Niemiec, a miał nazwisko Junxoph, to jest młody baran, co naszy potem nazwali Junoszyc. Wszakoż tego herbu różno używają; jest jeden bez rogów, drugi z rogami, a na zad patrzy, trzeci we krzu różanym, czwarty już go nie używa rycerstwo, z chorągiewką, a w kielich krew strumieniem bieży. Piąty prosto patrzy baran rogaty, we krwi po boki, a to jest właśnie polski i starodawny, co może być, że równo z Lechem tu zaniesion, gdyż jako o temeś na przodku czytał, jeszcze od Abrama początek temu herbowi liczą, którego własność obaczywszy, czytać będziesz o przodkach i o potomstwie, które ja w tak szerokiem królestwie znać i wiedzieć o niem mogę. Ma być baran biały w polu czerwonym, na zielonej trawie stoi we krwi po boki. Hrabię Barana najznaczniej wspomina historyk Baszko, dlatego, że z nim wiódł prawo o pobranie sieci na rzece Warcie, w roku 1253. Był ten Baszko kustoszem poznańskim, jako o nim powiada historya Andrzeja z Żarnowa. Zobacz źródło    Początek strony

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Herby Rycerstwa Polskiego: przez Bartosza Paprockiego, zebrane i wydane r.p. 1584. Wydanie Kazimierza Józefa Turowskiego, Kraków, Nakładem Wydawnictwa Biblioteki Polskiej, 1858. Powrót

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Herbarz Polski Kaspra Niesieckiego S.J.: powiększony dodatkami z późniejszych autorów, rękopismów, dowodów urzędowych i wydany przez Jana Nep. Bobrowicza w Lipsku. Tom X, 1845 rok. Powrót

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zbiór Nazwisk Szlachty z opisem Herbów własnych Familiom zostających w Królestwie Polskim i Wielkim Xięstwie Litewskim, przez urodzonego Piotra Małachowskiego, ziemianina Wojewod: Czernichów, ułożony, poprawiony, pomnożony i powtórnie do druku podany w Lublinie 1805. W drukarni J.C.K. Mci u XX Trynitarzów. Powrót

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Instrukcja

Aby powiększyć jakąkolwiek fotografię czy rysunek, kliknij wewnątrz obrazu. Aby wrócić do tego samego miejsca na stronie, kliknij przycisk Wstecz lub Back znajdujący się w lewym górnym rogu ekranu (browsera).

Powrót